
19 września 2026


23 lipca 2019
We wtorek 2 lipca o godz. 12.00 rozpoczęliśmy głosowanie w plebiscycie na 11‑stkę 90‑lecia Arki Gdynia!
Poniżej lista kandydatów na poszczególnych pozycjach wyselekcjonowana przez grono dokumentalistów, przedstawicieli klubu oraz kibiców.
Partnerami medialnymi głosowania są: gdyniasport.pl, portal arkowcy.pl, Dziennik Bałtycki, TVP 3 Gdańsk, portal trojmiasto.pl i Radio Gdańsk

BRAMKARZE
Marek Wojciechowski
(ur. 1 stycznia 1939 w Warszawie) Najlepszy bramkarz klubu na przełomie lat 50. i 60. - epizodycznie występował również w polu, nawet na poziomie II ligi, do której awansował dwukrotnie (1960, 1964). Dla Arki rozegrał 118 meczów (1957‑61, 1963‑67).
Stanisław Burzyński
(ur. 19 października 1948 w Gdańsku, zm. 5 listopada 1991 w Gdyni) Zadebiutował w Gdyni latem 1969 roku, tuż po awansie Arki do II ligi. Przez sześć kolejnych sezonów popularny "Burza" był podporą gdyńskiej defensywy i wykazywał się niezwykle pewnym chwytem, refleksem i doskonałą grą na przedpolu. Jeden z głównych architektów historycznego awansu żółto‑niebieskich do I ligi (1974). Po spadku, skorzystał z oferty Widzewa, w barwach którego trzykrotnie został wicemistrzem Polski. Zaliczył dwa mecze w reprezentacji. W 1983 roku wrócił do Arki, dla której w sumie rozegrał 175 spotkań (1969‑75, 1983‑84).
Andrzej Czyżniewski
(ur. 28 września 1953 w Toruniu, zm. 9 lipca 2013) Trafił do Arki latem 1976 roku. Przez pięć kolejnych sezonów pełnił rolę dublera Włodzimierza Żemojtela, z którym tworzył jeden z najlepszych bramkarskich duetów ekstraklasy przełomu lat 70. i 80. - w ostatnim z sezonów przy Ejsmonda (1981/82) wywalczył pozycję pierwszego golkipera. W 1979 roku sięgnął z Arką po Puchar Polski. Obdarzony nieprzeciętnymi warunkami fizycznymi. W żółto‑niebieskich barwach zagrał 57 razy (1976‑82).
Jarosław Krupski
(ur. 7 lipca 1969 w Wejherowie) Jest wychowankiem Arki, w której zadebiutował w wieku 18 lat (1987). Przez osiem kolejnych sezonów pełnił rolę pierwszego bramkarza. Po blisko dekadzie przerwy, wrócił do Gdyni w 2003 roku. Współautor awansu do ekstraklasy (2005) i dwóch do II ligi (1988, 1992). Kapitan oraz rekordzista pod względem czasu gry z czystym kontem - w 1992 roku nie skapitulował przez 952 minuty. Popularny "Krupa" to także najstarszy bramkarz w historii Arki - ostatni z 240 meczów dla żółto‑niebieskich (1987‑95, 2003‑06) rozegrał w wieku 36 lat i 296 dni. Pomiędzy jego pierwszym a ostatnim występem upłynęło 18 lat i 257 dni.
Włodzimierz Żemojtel
(ur. 26 lipca 1950 w Gdańsku) Numer jeden w bramce Arki w pierwszym "złotym" okresie klubu. Współautor dwóch awansów do I ligi (1974, 1976), zdobywca Pucharu Polski (1979) i uczestnik dwumeczu z Beroe. Autor passy 523 minut gry z czystym kontem na poziomie I ligi. Dzięki nietuzinkowej sprawności fizycznej i wygimnastykowaniu dorobił się pseudonimu "Kot". Powoływany do reprezentacji Polski (jednak bez występu w kadrze A). W żółto‑niebieskich barwach wyszedł na boisko 219 razy (1971‑83).
Pavels Steinbors
(ur. 21 września 1985 w Rydze) Jest aktualnym reprezentantem Łotwy. W Arce od jesieni 2016 roku. Debiutował w meczu pucharowym z Romintą Gołdap (Arka wygrała 4:1). Wielokrotnie wybierany zawodnikiem rundy przez kibiców Arki. Został wybrany m.in. bramkarzem jesieni 2017 w ekstraklasie przez ekspertów Canal Plus.
Z Arką zdobył Puchar Polski w 2017 roku oraz Superpucharu w 2017 i 2018. Finalista Pucharu Polski w 2018 roku. Dwa sezony z rzędu rozegrał komplet spotkań w lidze w pełnym wymiarze czasowym. Do tej pory zagrał w Arce w 96 meczach.

Oldboye Arki podczas finału Pucharu Polski na Stadionie Narodowym: m.n. nominowani obecnie: Bikiewicz, Korynt, Żemojtel, Boguszewicz, Pietrzykowski
OBROŃCY
Zbigniew Kwiatkowski
(ur. 19 marca 1937 w Toruniu) Na Ejsmonda trafił pod koniec 1957 roku. Przez lata dyrygował defensywą Arki, grając na pozycji stopera. Przy tym często podłączał się do akcji ofensywnych. Wieloletni kapitan i współautor dwóch awansów do II ligi (1960, 1964). W Arce rozegrał 165 meczów i zdobył siedem bramek (1957‑58, 1960‑68).
Józef Motowidło
(ur. 3 marca 1943 w Wójczy) Wychowanek Arki. W kadrze pierwszego zespołu, którego był kapitanem, rozegrał 192 mecze i strzelił osiem goli (1962, 1964‑73). Występował zarówno na pozycji lewego pomocnika, jak i w obronie. Cechowały go: doskonałe warunki fizyczne, zdecydowanie oraz ambicja. Koledzy z drużyny mówili na niego "Motorek". Współautor awansu do II ligi (1969).
Zbigniew Bieliński
(ur. 17 listopada 1947 w Gdyni, zm. 20 czerwca 2007 w Gdyni) Do Arki trafił z Floty Gdynia - po raz pierwszy latem 1966 roku, a trzy lata później już na stałe. Popularny "Chico" występował praktycznie w każdej formacji, zaliczając nawet epizod pomiędzy słupkami. 7 kwietnia 1973 roku w 20. minucie meczu z Zawiszą zastąpił w bramce kontuzjowanego Włodzimierza Żemojtela i nie skapitulował ani razu. Na boisku był twardy, nieustępliwy i niezwykle efektywny. Podczas 15 sezonów spędzonych w Arce, rozegrał 397 meczów (1966, 1969‑82) - z czego rekordowe 190 na poziomie ekstraklasy - i zdobył 10 bramek. Współautor dwóch awansów do ekstraklasy (1974, 1976), zdobywca Pucharu Polski (1979) oraz uczestnik dwumeczu z Beroe. Wieloletni kapitan zespołu.
Franciszek Bochentyn
(ur. 20 października 1952 w Gdyni) Wychowanek żółto‑niebieskich. W 1979 roku zdobył z Arką Puchar Polski i uczestniczył w dwumeczu z Beroe. Współautor dwóch awansów do ekstraklasy (1974, 1976). Utalentowany boczny obrońca - jeden z filarów gdyńskiej defensywy na ekstraklasowych boiskach. W Arce rozegrał 196 meczów i strzelił dwa gole (1974‑82).
Czesław Boguszewicz
(ur. 2 lipca 1950 w Słupsku) Na Ejsmonda trafił po drugim w historii awansie Arki do ekstraklasy, latem 1976 roku. Natychmiast wskoczył do podstawowego składu i stał się bardzo pewnym punktem linii obrony. Pięciokrotny reprezentant Polski. W związku z urazem oka, musiał przedwcześnie zakończyć karierę zawodniczą w listopadzie 1977 roku - do tego czasu rozegrał w Arce 46 meczów. Niespełna dwa lata później - już w roli trenera - poprowadził żółto‑niebieskich do zwycięstwa w Pucharze Polski i gry w europejskich pucharach.
Wojciech Klein
(ur. 14 marca 1957 w Rumi) Wychowany w Arce i aż do końca kariery reprezentujący jej barwy. Przy Ejsmonda występował przez 11 kolejnych sezonów. Zdobywca Pucharu Polski (1979) i współautor dwóch awansów do II ligi (1985, 1988) - przy okazji pierwszego z nich pełnił funkcję kapitana. Na koncie uzbierał 244 mecze i pięć goli dla żółto‑niebieskich (1978‑88).
Stefan Kliński
(ur. 24 września 1947 w Bytomiu) Do Arki trafił pod koniec jej premierowego sezonu w ekstraklasie, jednak zadebiutował dopiero po spadku do II ligi. Wysokie umiejętności techniczne w połączeniu z olbrzymią rutyną czyniły go prawdziwym filarem gdyńskiego środka obrony. Pełnił rolę kapitana zespołu i słynął jako skuteczny wykonawca rzutów karnych. Reprezentant Polski w kategoriach juniorów i młodzieżowej. W Arce rozegrał 81 meczów i zdobył siedem bramek (1975‑78).
Łukasz Kowalski
(ur. 12 grudnia 1980 w Łaszczowie) W Arce, z przerwami, od 2000 do 2015 roku. Pierwszego gola strzelił już w debiucie. "Kowal" to jedyny zawodnik w historii klubu, który grał dla Arki na czterech różnych stadionach w roli gospodarza: przy Ejsmonda, na Narodowym Stadionie Rugby oraz obu obiektach przy Olimpijskiej. Występował również na wszystkich centralnych szczeblach ligowych, w tym przez cztery sezony (93 mecze) w ekstraklasie. Na koncie ma 272 spotkania w żółto‑niebieskich barwach oraz 17 bramek (2000‑01, 2003‑10, 2014‑15).
Jacek Pietrzykowski
(ur. 23 lipca 1951 w Łodzi) W Gdyni zameldował się po raz pierwszy w grudniu 1974 roku i od momentu debiutu na inaugurację rundy wiosennej, przez kilka kolejnych sezonów, stanowił jeden z najmocniejszych punktów gdyńskiej defensywy. Gracz obdarzony imponującymi warunkami fizycznymi i bardzo mocnym uderzeniem. Reprezentant kadry B. Współautor ponownego awansu do ekstraklasy (1975) i zdobywca Pucharu Polski (1979), a następnie uczestnik dwumeczu z Beroe. Autor gola nr 400 w historii drugoligowych występów Arki. W sumie w żółto‑niebieskich barwach zagrał 226 razy, 14‑krotnie wpisując się na listę strzelców (1974‑82, 1986‑87).
Krzysztof Sobieraj
(ur. 25 sierpnia 1981 w Kielcach) Do Arki trafił przed sezonem 2004/05. W Gdyni debiutował w meczu Widzewem Łódź 31 lipca 2004 roku w rozgrywkach ówczesnej II ligi. Zakończył grę i karierę w Arce meczem ze Śląskiem Wrocław 19 maja 2018 roku.
"Sobi" zagrał dla Arki w 265 spotkaniach, zdobywając jedną bramkę (2004‑08, 2012‑18). Trzykrotnie awansował z Arką do ekstraklasy (2005, 2008, 2016) oraz zdobył Puchar Polski (w 250. występie) i Superpuchar (oba trofea w 2017) będąc wówczas kapitanem zespołu. Wystąpił także w dwóch meczach edycji Pucharu Polski w 2018 roku, kiedy Arka dotarła do finału.
Adam Marciniak
(ur. 28 września 1988 w Łodzi) W Arce zadebiutował 22 lipca 2016 w meczu z Wisłą Kraków (3:0). Zagrał do tej pory w 107 meczach, w których zdobył 6 bramek. Z Arką jest zdobywcą Pucharu Polski w 2017 roku oraz Superpucharu w 2017 i 2018.
W listopadzie 2013 został powołany przez ówczesnego selekcjonera reprezentacji Polski Adama Nawałkę na dwa mecze towarzyskie ze Słowacją i Irlandią. 15 listopada 2013 roku zadebiutował w reprezentacji, wchodząc na ostatnie minuty w meczu ze Słowacją, a w meczu z Irlandią rozegrał 90 minut.
Damian Zbozień
(ur. 25 kwietnia 1989 w Limanowej) W żółto‑niebieskich barwach zadebiutował w lipcu 2016 w meczu pucharowym z Romintą Gołdap. Do tej pory rozegrał dla Arki 100 meczów, w których zdobył dziewięć bramek. Był ważnym ogniwem drużyny, która sięgała po Puchar Polski (2017) i Superpuchar (2017, 2018).

Laureaci plebiscytu 80‑lecia Arki Gdynia i ich reprezentanci: Włodzimierz Żemojtel (syn) - Zbigniew Bieliński (córka), Franciszek Bochentyn (brak), Czesław Boguszewicz, Jacek Pietrzykowski - Dariusz Ulanowski, Janusz Kupcewicz, Rafał Murawski (ojciec) - Andrzej Bikiewicz, Grzegorz Niciński, Tomasz Korynt
POMOCNICY
Andrzej Dybicz
(ur. 15 lutego 1952 w Gdańsku) Od momentu debiutu w Arce w 1975 roku, przez kolejnych dziewięć sezonów podstawowy gracz linii pomocy. Współautor drugiego awansu do ekstraklasy (1976). W 1979 roku zdobył z Arką Puchar Polski i uczestniczył w dwumeczu z Beroe. Zawodnik zaawansowany technicznie, skoczny i wykazujący się ponadprzeciętną pracowitością. Reprezentant drugiej oraz młodzieżowej reprezentacji Polski. W Arce rozegrał 234 mecze i zdobył 18 bramek (1975‑83).
Janusz Kupcewicz
(ur. 9 grudnia 1955 w Gdańsku) Lider i mózg Arki w latach 1974‑82. Pierwszego gola w żółto‑niebieskich barwach strzelił już w debiucie, jako 18‑latek. Po spadku, jego talent eksplodował na boiskach zaplecza ekstraklasy - z 14 trafieniami został królem strzelców II ligi, a Arka wróciła na najwyższy szczebel rozgrywek i pozostała tam na lata. Znakomity rozgrywający, król środka pola oraz perfekcyjny wykonawca stałych fragmentów gry. Właśnie z rzutu wolnego strzelił gola w zwycięskim finale Pucharu Polski w 1979. Pierwszy w historii żółto‑niebieskich reprezentant Polski i dwukrotny uczestnik mistrzostw świata. Na mundialu w Hiszpanii jego trafienie przypieczętowało wygraną nad Francją w meczu o trzecie miejsce. Dla Arki rozegrał 207 meczów i zdobył 49 bramek. Przed dekadą wybrany piłkarzem 80‑lecia klubu.
Ryszard Kurzepa
(ur. 4 września 1952 w Gdyni) Wychowanek Arki. W pierwszej drużynie zadebiutował i zdobył premierową bramkę jeszcze przed ukończeniem 18. roku życia. Żółto‑niebieskie barwy reprezentował w sumie przez dziewięć sezonów - rozegrał 245 spotkań i strzelił 30 bramek (1970‑74, 1977‑83). Zdobywca Pucharu Polski (1979) i uczestnik dwumeczu z Beroe. Reprezentant Polski w kategoriach juniorów i młodzieżowej.
Wojciech Ptaszyński
(ur. 9 kwietnia 1962 w Żychlinie) Uważany za najlepszego zawodnika Arki drugiej połowy lat 80. - między innymi dzięki znakomitej technice i skutecznie wykonywanych stałych fragmentach gry. Król strzelców III ligi (1985), trzykrotnie najskuteczniejszy gracz zespołu (1985, 1987, 1989) i jego wieloletni kapitan. Współautor dwóch awansów do II ligi (1985, 1988). W żółto‑niebieskich barwach zanotował 206 meczów i 57 goli (1982‑90, 1997).
Rafał Murawski
(ur. 9 października 1981 w Malborku) Do Arki przeszedł w grudniu 1999 roku, a zadebiutował kilka miesięcy później jako 18‑latek. Już od pierwszych występów imponował walecznością, wyszkoleniem technicznym i dobrym przeglądem pola. Współautor awansów do ówczesnej II ligi (2001) i ekstraklasy (2005). W żółto‑niebieskich barwach "Muraś" rozegrał 172 mecze i zdobył 13 bramek (1999‑2004). 48‑krotny reprezentant Polski (2006‑12).
Mieczysław Rajski
(ur. 19 września 1946 w Sopocie) Jedna z centralnych postaci Arki w pierwszej połowie lat 70. - charakteryzowany jako: dobrze wyszkolony technicznie, szybki oraz dysponujący silnym, precyzyjnym strzałem z lewej nogi. Przejawiał inklinacje do gry z rozmachem i zespołowej. Współautor dwóch awansów do ekstraklasy (1974, 1976). Kapitan. Dwukrotnie najskuteczniejszy zawodnik drużyny (1973, 1974). Dla Arki rozegrał 146 spotkań i strzelił 15 goli (1969‑70, 1971‑75, 1977‑79).
Dariusz Ulanowski
(ur. 3 marca 1971 w Słupsku) Pierwszy mecz w barwach Arki rozegrał 30 lipca 1994 roku, ostatni 11 maja 2010 roku. W roli zawodnika popularny "Uli" spędził w Gdyni nieprzerwanie 16 sezonów, podczas których grał zarówno w pomocy, jak i w obronie. Z Arką przeszedł drogę z III ligi do ekstraklasy, ustanawiając po drodze wiele klubowych rekordów, w tym ten najbardziej imponujący: najwięcej występów w historii, dokładnie 422. Aż 171 z tych spotkań "Uli" rozegrał z opaską kapitana. Strzelił 17 goli. Serca kibiców zdobył między innymi: walecznością, nieustępliwością i wyjątkowo mocnym uderzeniem z dystansu.
Antoni Łukasiewicz
(ur. 26 czerwca 1983 w Warszawie) Jest wychowankiem Polonii Warszawa. W seniorach grał w latach 2002‑2006. Potem była Hiszpania (Elche i Uniao Leiria). W latach 2008‑11 grał w Ślasku Wrocław, potem był ŁKS Łódź (2011‑12) i Górnik Zabrze (2012‑14).
Był wieloletnim kapitanem młodzieżowych reprezentacji Polski od U‑15 do U‑21. Wystąpił na Mistrzostwach Europy do lat 16 w Izraelu w 2000 roku. W reprezentacji A ma na koncie 2 występy. 4 grudnia 2008 zadebiutował w reprezentacji Polski prowadzonej przez Leo Beenhakkera. W meczu tym, przeciwko Serbii rozegrał 56 minut.
Do Arki trafił jesienią 2014. Debiutował w spotkaniu przeciwko Dolcanowi Ząbki 3 sierpnia 2014 roku. Awansował z Arką do ekstraklasy, a potem zdobył z nią Pucharu Polski (2017) i Superpuchar (2017).
Marcus Da Silva
(ur. 29 marca 1984 w Belford Roxo) Do Arki przyszedł z niedalekiego Orkana Rumia. Zadebiutował 31 lipca 2012 roku w meczu pucharowym przeciwko Olimpii Elbląg. Został najskuteczniejszym obcokrajowcem w historii naszego Klubu. Pierwszego gola strzelił Warcie w swoim pierwszym ligowym występie w barwach Arki w sierpniu 2012 roku.
W minionym sezonie, w meczu z Miedzią Legnica, zaliczył trafienie nr 52 w żółto‑niebieskich barwach, co daje mu aktualnie piąte miejsce wśród strzelców. Dogonił Czesława Przybylskiego i Andrzeja Szybalskiego. Do czwartego Grzegorza Lisewskiego traci tylko jedną bramkę. Najlepszy w wykonaniu Marcusa był sezon 2012/13. W 31 meczach zdobył 15 bramek i został wicekrólem strzelców 1. ligi. W kolejnych strzelał goli: siedem, dziewięć i osiem. Po awansie do ekstraklasy, w sezonie 2016/17 zagrał w 30 spotkaniach i zdobył siedem bramek. W Pucharze Polski "dorzucił" sześć występów i gola.
W sezonie 2017/18 zdobył "tylko" trzy bramki, ale za to historyczne. Trafił dwa razy w meczu Ligi Europy z FC Midtjylland w Gdyni oraz zapewnił wygraną 1:0 i awans do kolejnego finału Pucharu Polski w meczu z Koroną Kielce. W ub. sezonie zdobył dwie bramki. Jest zdobywcą Pucharu Polski (2017) i Superpucharów (2017, 2018). Ogółem w Arce zagrał w 186 meczach i zdobył 52 bramki.
Mateusz Szwoch
(ur. 19 marca 1993 w Starogardzie Gd.) Jego pierwsze kluby to Borowiak Czersk i Gedania Gdańsk. W Arce Gdynia w juniorach od 2008 roku. W seniorach zadebiutował 8 października 2011 roku w 1 lidze , w meczu Arka - Zawisza (5:2). To złoty medalista Mistrzostw Polski Juniorów Starszych 2012 i król strzelców turnieju finałowego.
W 2014 roku odszedł do Legii Warszawa, skąd wrócił do Arki na wypożyczenie wiosną 2016 roku i przyczynił się do awansu Arki do Ekstraklasy. W następnym sezonie wywalczył z Arką Puchar Polski, a w kolejnym w Ekstraklasie w 33 meczach zdobył dla Arki 10 bramek. W Arce rozegrał 170 spotkań, w których zdobył 29 bramek.
Michał Nalepa
(ur. 24 marca 1995 w Wejherowie) Wychowanek UKS 1 Reda, w Arce Gdynia od 2008 roku. Wicemistrz Polski juniorów starszych z 2013 roku. W pierwszym zespole debiutował 3 sierpnia 2014 w meczu z Dolcanem w Ząbkach. W lutym 2016 na Gali 60‑lecia Tygodnika "Piłka Nożna" otrzymał tytuł "Pierwszoligowca roku 2015". Z Arką awansował do ekstraklasy, a w sezonie 2016/17 w niej zadebiutował. Do tej pory uzbierał 142 występy i 11 goli w żółto‑niebieskich barwach. Zdobywca Pucharu Polski w 2017 roku oraz Superpucharu w 2017 i 2018 roku.
Luka Zarandia
(ur. 17 lutego 1996 w Tbilisi) Do Arki dołączył przed rundą wiosenną sezonu 2016/17 i w tamtym 2017 roku zagrał w żółto‑niebieskich barwach w 16 meczach ligowych, czterech pucharowych oraz jednym w Lidze Europy. Debiutował 4 kwietnia 2017 roku w meczu Pucharu Polski Arka - Wigry (2:4).
Specjalista od strzelania goli w historycznych meczach. Jest zdobywcą jednej z dwóch bramek w wygranym 2:1 meczu finałowym Pucharu Polski przeciwko Lechowi Poznań, 2 maja 2017. Strzelił także gola w meczu o Superpuchar w 2018 roku. Zdobył go z Arką dwukrotnie. Do tej pory w żółto‑niebieskich barwach zagrał w 59 meczach, w których zdobył 10 bramek.
Jest młodzieżowym reprezentantem Gruzji. Grał w zespołach U‑16, U‑17 i U‑19, U‑21. Jako zawodnik Arki zadebiutował również w seniorskiej reprezentacji swojego kraju.

Janusz Kupcewicz - piłkarz 80‑lecia Arki Gdynia
NAPASTNICY
Herman May
(ur. 12 kwietnia 1920 w Dąbrówce Wielkiej, zm. 14 lutego 1991 w Gdyni) Najskuteczniejszy i najlepszy piłkarz Arki przełomu lat 40. i 50., o którym koledzy z drużyny mówili, że, gdy znajdował się w sytuacji sam na sam z bramkarzem rywali, oni byli pewni, co za chwilę nastąpi - odwracali się i zmierzali w kierunku środka boiska. Autor kilku klubowych rekordów. Jako pierwszy w historii łączył obowiązki trenera i zawodnika. Był również pierwszym graczem, który wyszedł na boisko po ukończeniu 36 lat. Współautor awansów do klasy A (1949) i III ligi (1953). W Gdyni występował w latach 1946‑51 i 1953‑56.
Stanisław Gadecki
(ur. 30 stycznia 1941 w Leśniewie, zm. 24 grudnia 1983 w Filadelfii) Wychowanek Arki i jej najlepszy strzelec w historii. W pierwszej drużynie zadebiutował już jako 17‑latek. Bywalców stadiony przy Ejsmonda czarował efektownym dryblingiem oraz skutecznością w ofensywie. W pierwszym w historii klubu sezonie drugoligowym - z 14 golami - został najskuteczniejszym graczem zespołu. Wkrótce stał się żywą legendą klubu.
Był współautorem trzech awansów do II ligi (1960, 1964, 1969) oraz premierowego do ekstraklasy (1974), pełniąc w dodatku funkcję kapitana. Przesądzający o historycznym awansie na najwyższy szczebel rozgrywkowy mecz z Widzewem był ostatnim, który "Szacha" rozegrał w barwach Arki. Przez 15 sezonów uzbierał na koncie 326 gier i 62 gole (1959‑61, 1963‑74).
Zygmunt Gadecki
(ur. 21.01.1938 w Gdyni, zm. 21 listopada 2000 w Gdyni.) To pierwszy wychowanek Arki, którego nazwisko stało się znane szerszemu gronu sympatyków futbolu w Polsce. Starszy z braterskiego duetu, rodowity gdynianin, karierę futbolisty rozpoczął na początku lat 50. W wieku zaledwie 15 lat włączono do kadry pierwszego zespołu, w którym zadebiutował w 1954 roku w rozgrywkach trzeciej ligi. 7 kwietnia 1955 roku, "Gacek" zadebiutował w prowadzonej przez Kazimierza Górskiego reprezentacji Polski juniorów, zdobywając bramkę.
W sierpniu 1956 roku zanotował największy wówczas sukces w piłce juniorskiej, sięgając we Wrocławiu po brązowy medal mistrzostw Polski pod kierunkiem trenera Józefa Barbachena. Autor setnego gola dla Arki w drugiej lidze, przez blisko 40 lat najmłodszy strzelec w dziejach klubu (16 lat 311 dni) - przebił go dopiero w latach 90‑tych XX wieku Grzegorz Lisewski (16 lat 309 dni). Dziesięć sezonów przy Ejsmonda, 116 gier i 37 goli. Współautor awansu do II ligi w 1964 roku. W barwach Arki reprezentant Polski juniorów (8/2), później reprezentant Polski w barwach Legii i Lechii (6A) i olimpijczyk z 1960 roku z Rzymu.
Czesław Przybylski
(ur. 16 stycznia 1943 w Kuligowie) Wychowanek Arki. W zespole seniorów zadebiutował w wieku 17 lat. Był ulubieńcem gdyńskiej publiczności - na przedmeczową rozgrzewkę zawsze wychodził jako ostatni, za każdym razem zbierając owację z trybun. Wprawdzie natura poskąpiła mu warunków fizycznych (pseudonim "Mały" był nieprzypadkowy), ale ich brak nadrabiał ogromną skocznością, zwinnością i szybkością. Imponował również wielką wszechstronnością, występując we wszystkich - poza bramką - formacjach. 15 sezonów, 288 meczów, 52 gole i udział w awansach do I (1974) i II ligi (1960, 1964, 1969) stawiają go w gronie najwybitniejszych graczy w historii Arki, dla której grał w latach 1960‑73.
Andrzej Bikiewicz
(ur. 13 października 1955 w Rzgowie) W Arce występował w latach 1978‑80 oraz 1986‑88. Miał ogromny udział w utrzymaniu zespołu w II lidze w sezonie 1985/86 - w rundzie wiosennej zdobył wówczas osiem goli. Wcześniej zasłynął m.in. najszybciej zdobytą - na tamten czas - bramką w ekstraklasie (druga minuta meczu ze Śląskiem w grudniu 1979 roku). Jest zdobywcą Pucharu Polski (1979) oraz uczestnikiem spotkań z Beroe. Jedyny gracz w dziejach klubu, który występy na trzech najwyższych poziomach rozgrywkowych, połączył z grą w europejskich pucharach. W żółto‑niebieskiej koszulce zagrał 68 meczów i zdobył 20 bramek.
Tomasz Korynt
(ur. 27 października 1954 w Gdyni) W żółto‑niebieskich barwach zadebiutował w 1977 roku w meczu z Widzewem Łódź i od razu zanotował premierowe trafienie, do tego niesłychanej urody. Imponował grą w powietrzu - niesamowity wyskok i wspaniała gra głową były jego znakami firmowymi. Czterokrotnie z rzędu mógł szczycić się tytułem najskuteczniejszego zawodnika Arki (1978, 1979, 1980, 1981). Do dziś pozostaje zawodnikiem, który zdobył dla żółto‑niebieskich najwięcej goli w ekstraklasie (41). Zdobywca Pucharu Polski (1979). W pierwszym meczu z Beroe dwukrotnie wpisał się na listę strzelców. Dla Arki zagrał 145 razy i zdobył 44 bramki (1977‑82). Występował również w barwach reprezentacji Polski (po jednym meczu w kadrze A i B, pięć gier i pięć goli w reprezentacji olimpijskiej).
Grzegorz Lisewski
(ur. 6 lipca 1974 w Gołubiu) W latach 90. najskuteczniejszy zawodnik Arki. Wychowanek. Pierwszą bramkę w żółto‑niebieskich barwach zdobył w wieku 16 lat i 271 dni. Początkowo imponował głównie szybkością i łatwością dochodzenia do pozycji strzelecki. Z czasem dołożył również skuteczność pod bramką rywali. Współautor awansu do II ligi (1992) i kapitan zespołu. Jego bilans w Arce to 163 mecze i 53 gole (1991‑97).
Grzegorz Niciński
(ur. 16 maja 1973 w Gdyni) Wychowanek Arki. Debiut w pierwszej drużynie niespełna 18‑letni "Nitek" okrasił golem. Dwa lata później, w 1992 roku, świętował z kolegami awans do II ligi. Przejął opaskę kapitana w wieku zaledwie 19 lat i świetnie spisywał się na zapleczu ekstraklasy. Jego atutami były przede wszystkim: gra głową, ustawianie się w polu karnym i spryt. Współautor awansu Arki do ekstraklasy (2008). W żółto‑niebieskich barwach uzbierał w sumie 267 gier i 60 goli (1990‑94, 2005‑09). Jako jedyny gracz w historii klubu, trafiał do siatki aż w sześciu rodzajach oficjalnych rozgrywek - serię rozpoczął we wspomnianym trzecioligowym debiucie. Później zdobywał bramki kolejno w: II i I lidze, barażu, Pucharze Polski oraz w Pucharze Ligi.
Andrzej Szybalski
Wiesław Kwiatkowski
(ur. 18 maja 1951 w Szczecinie, zm. 2 października 2010) Na Ejsmonda trafił latem 1975 roku, gdy Arka - po debiutanckim sezonie w I lidze - wróciła na drugi poziom rozgrywkowy. Z miejsca wskoczył do pierwszej jedenastki. Cechowały go szybkość i skuteczność pod bramką przeciwnika. Pomógł w błyskawicznym powrocie gdynian do ekstraklasy (1976). W 1979 wywalczył z Arką Puchar Polski i brał udział w dwumeczu z Beroe, w którym zaliczył premierowe dla żółto‑niebieskich trafienie w europejskich pucharach. W sumie wystąpił w 188 spotkaniach i strzelił 20 goli (1975‑83).
Marcin Wachowicz
(ur. 14 lutego 1981 w Choszcznie) Szybki, dynamiczny, skuteczny - tak można opisać go trzema słowami. Dzięki 20 bramkom zdobytym na zapleczu ekstraklasy ("Wachu" zdobył tytuł wicekróla strzelców i był o jedno trafienie za Robertem Lewandowskim, występującym wówczas w Zniczu Pruszków), walnie przyczynił się do powrotu Arki na najwyższy poziom rozgrywkowy (2008). W żółto‑niebieskich barwach zagrał 102 mecze, w których strzelił 38 goli (2006‑10).
Rafał Siemaszko
(ur. 11 września 1986 w Wejherowie) Jest wychowankiem Orkana Rumia. W sezonie 2010/11 trafił do Arki, która grała w ekstraklasie. Zadebiutował w meczu przeciwko Wiśle Kraków. Ogółem zaliczył wówczas 13 występów. Po kilku sezonach spędzonych w Orkanie, Gryfie Wejherowo i Chojniczance, wrócił do Arki jesienią 2015 roku. W sezonie 2015/16 w 33 meczach zdobył osiem bramek. Po awansie do ekstraklasy, w sezonie 2016/17 okazał się najlepszym strzelcem drużyny z 11 golami w 30 występach ligowych. Do tego dorobku "dorzucił" trzy bramki w ośmiu meczach pucharowych. Jest zdobywcą jednej z dwóch bramek w wygranym meczu finałowym Pucharu Polski przeciwko Lechowi Poznań. Został nominowany do tytułu "Odkrycia Ekstraklasy" za sezon 2016/17 przez kapitułę Lotto Ekstraklasy.
W sezonie 2017/18 w 34 meczach (ekstraklasa, Puchar Polski i Liga Europy) zdobył osiem bramek, w tym zwycięską w 90. minucie meczu przeciwko FC Midtjylland w Gdyni (3:2). Zdobywca z Arką Pucharu Polski (2017) i Superpucharów (2017, 2018). Do tej pory ma na koncie 148 występów i 33 zdobyte bramki, co daje mu miejsce w czołowej 20‑stce strzelców Arki w historii.
oprac: Paweł Marszałkowski, Tomasz Rybiński
wykorzystano materiały i opisy z monografii Żółto‑Niebiescy Macieja Witczaka
Na głównym zdjęciu promocyjnym zebrano kilka pokoleń Arkowców:
Od lewej: Kacper Krzepisz (rocznik 1999), Adrian Łyszkiewicz - Dustet (2004), Adam Marciniak (1988), Zbigniew Kwiatkowski (1937), Janusz Kopcewicz (1955), Waldemar Michalski (1937), Tomasz Korynt (1954), Jakub Gliński (2011), Dariusz Ulanowski (1971), Mateusz Młyński (2001), Oskar Bohm (2001)


